Yes

Kenianen zijn in alledaagse gesprekken welwillend. Als ik tegen een groepje schoolkinderen zeg: 'Can you sing a song?'
zeggen zij: 'Yes'
zeg ik: 'Can you sing it now?'
zeggen zij: 'Yes'
zeg ik: 'Ok go!'
zeggen zij: 'Yes'

Ik vind dat je leukste gesprekken. Vooral omdat je allebei weet dat er iets misgaat in de communicatie maar toch maar doorgaat met het gesprek.

Zo doen we dat in Afrika. Gewoon ontspannen doorpraten. We hebben immers alle tijd.

Humor hebben ze, behoorlijk veel kan ik je vertellen.
Er was zelfs een moment waarop wij een lokale Masaai een kleine lift gaven naar het park. Hij zat achterin. Voor ik het wist had hij een liedje op mijn telefoon aangezet en zat te dansen in de achterbak. DAT, dames en heren is pas interessante en zeer humoristische antropologie. Ik stikte bijna van het lachen en hij gelukkig ook. We stikten samen.

Verder gaat alles zijn gangetje hier. Adriana en ik voeren het onderzoek uit voorzover wij denken dat het moet. Onze supervisors hebben ons een zet in goede richting gegeven en nu moeten we het zelf doen. Zonder iemand die ons handje vasthoudt.

Tot nu toe gaat alles ok. Geen aanvallende olifanten of leeuwen in de achterbak.
Wel een verdomd brutale Baboon die ons fruit heeft gejat. Bastard.