Dat ze allemaal een mobieltje hebben wist ik. Maar dat ik mijn informanten op kan bellen en dagelijks weet waar ze zijn gaat mij de pet te boven!
Echt ideaal is het. Gewoon Joseph bellen om te vragen of het ok is als ik vandaag langskom voor wat vragen. Pas de probleme.
'What?'
'No, that's french for Hakuna Matata'
'Oh...pas de problem'
'Yes'
Het gaat goed hier. De dagen vliegen voorbij en ik vermaak me prima hier. Ik begin groot fan te worden van geitenvlees. Wie had dat ooit gedacht.
Ik niet.
Het blijft bizar maar iedere dag blijft echt en iedere morgen is weer een klein feestje.
Het vreemde is dat het allemaal doorgaat. Ik maak vrienden (Masaai vrienden wel te verstaan) en er is weer ontbijt en de zon gaat weer onder. Het is onwerkelijk en verschrikkelijk echt tegelijkertijd.
Ik weet niet of het kan maar zo voelt het ongeveer.
Wees gerust...volgende week komt er een uitgebreider verhaal over spannende leeuwen die ruzie maken en dronken Masaai die beweren je broer te zijn.
Kwa Heri!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten